بیا این روز مال تو باشه

اما خب تنها مال تو نباشه

به ما هم بده سهمی از آن

ما، مایی که هستیم از برای تو

همانگونه که تو هستی برایمان!

زمان عشق را حرام کن تو ای یار

با حال خوش و شادی سبکبار

ما آماده ایم برای خدمت

با لطف و عشق یکسان برایت

البته اینها قابل تو نیست

تو فکر کن فقط به یک چیز

که سرتاسر سال ای یار

چنین روزی هست فقط یکبار

گل خشکیده عشقم به دست مهربان تو , شکوفا شد

تمام دردهای من , به ناز یک نگاه تو , مداوا شد

تو با عشقت به این بیچاره بخشیدی همه شور و همه مستی

و چشمانم به اعجاز نگاه دلفریب تو , چه زیبا شد

گلی بی رنگ و رو بودم , چو عشقت را به من دادی

همه دشت و دمن , چشمانشان محو تماشا شد

دگر با عشق تو , تنها نشینم ! , جان من سخت است

بمان با من , که با من بودنت , مانند رویا شد ...

تمام شعرهای من چو یک کتاب می شود

به پيش چشم مست تو ، ببين خراب مي شود

لبان خشك و عاشقم ، به شوق آن لبان توست

اگر به من نظر كني ، شراب ناب مي شود

وگر شبي صداي تو ، به قلب خسته ام رسد

به شوق ، ديدگان من ، غرق در آب مي شود

ببين كه در هواي تو ، دلم مدام مي رود

و آرزوي ديدنت ، فقط به خواب مي شود

اگر هواي عشق من ، شبي ز خاطرت رود

تمام آرزوي من نقش بر آب مي شود ...

نمی دانم چرا ؟ اما تو را هرجا که می بینم

کسی انگار می خواهد ز من تا با تو بنشینم

تن یخ کرده آتش را که می بیند چه می خواهد؟

همانی را که می خواهم تو را وقتی که می بینم

تو تنها میتوانی آخرین درمان من باشی

و بی شک دیگران بیهوده می جویند تسکینم

تو آن شعری که من جایی نمی خوانم که می ترسم

به جانت چشم زخم آید چو می گویند تحسینم

زبانم لال ! اگر روزی نباشی من چه خواهم کرد ؟

چه خواهد رفت آیا بر من و دنیای رنگینم ؟

نباشی تو اگر ناباوران عشق می بینند

که این من - این من آرام - در مردن به جز اينم ...

آرزوی من این است

که دو روز طولانی در کنار تو باشم فارغ از پشیمانی

آرزوی من این است

 یا شبی فراموشم یا که مثل غم هر شب گیرمت در آغوشم

آرزوی من این است

که تو مثل یک سایه سرپناه من باشی لحظه ی تر گریه

آرزوی من این است

نرم و عاشق و ساده همسفر شوی با من در سکوت یک جاده

آرزوی من این است

هستی تو من باشم لحظه های هوشیاری مستی تو من باشم

آرزوی من این است

تو غزال من باشی تک ستاره روشن در خیال من باشی

آرزوی من این است

در شبی پر از رویا پیش ماه و تو باشم لحظه ای لب دریا

آرزوی من این است

از سفر نگویی تو تو هم آرزویی کن اوج آرزویی تو

آرزوی من این است

مثل لیلی و مجنون پیروی کنیم از عشق این جنون بی قانون

آرزوی من این است

زیر سقف این دنیا من برای تو باشم تو برای من تنها

آرزوی من این است آرزوی من این است آرزوی من این است ....

عشقکی دارم در این دنیا که او را دوست می دارم

به سان هستیم

نه !

بالاتر ز هستی دوست می دارم

غم عشقش به من داده شکوه شور و شیدایی

من از عشقش نخواهم رست..

این را آرزو دارم ...

هیچ کسی مثل من و تو زنده در هوای هم نیست...

هیچ کسی مثل من و تو جفت هم نیمه هم نیست...

نباید بین من و تو نفسی فاصله باشه...

وقتی می تونه جدایی قصه  دلتنگی باشه...

بیا تا با هم بسازیم خونه  عشق و دوباره...

وا کنیم پنجره هاشو رو به مهتاب و ستاره...

من و تو با هم می تونیم پلی تا خورشید بسازیم...

تا به فردایی دوباره شب و یک نفس بتازیم...

چرا بی همدیگه باشیم وقتی تنهایی عذابه؟؟؟

وقتی لحظه های دیدار واسمون مثل یه خوابه...

هیچ  کسی مثل من و تو زنده در هوای هم نیست...

هیچ  کسی مثل من و تو جفت هم نیمه هم نیست...

كاش الآن آغوش گرمت سرپناه خستگيم بود...

دو تا چشمات پر از اندوه، واسه دل‌شكستگيم بود...

آرزوم اينه كه دستام توي دستاي تو باشه...

تنگي اين دل عاشق با نوازش تو واشه...

واسه چي خدا نخواسته من تو آغوش تو باشم؟

قول مي‌دم با داشتن تو هيچ غمي نداشته باشم...

همه‌ي هستي قلبم تو دو حرف خلاصه مي‌شه:

عشق تو،               بودن با تو،

دو نياز زندگيشه...

پرم از ترانه تو، گرچه واژه‌ها حقيرن...

خوبه وقتي نيستي پيشم، اونا دستامو مي‌گيرن...

راز عشق منو هيچ كسي غير مهتاب نمي‌دونه،

تنها شاهد واسه غصّه، گريه و تنهاييمونه!

واي اگه من اين نبودم كاش مي‌شد پرنده باشم...

تا از اين دور بودن از تو بتونم بلكه رها شم!!!...

يه پرنده شم شبونه بكشم پر به خيالت...

برسم به لونه‌ي تو بگيرم سر زير بالت...

زندگيم رنگ خدا بود، اگه تنها تو رو داشتم...

اگه مي‌شد واسه گريه، رو شونت سر مي‌گذاشتم.......

نگاه تو شعريست كه هنوز نسروده ام

و دستهايت ، هم قافيه با دستهايم

تا قيامتي ديگر !

 مرا بخوان ، نخواه دلسپرده تباه شوم

 در انبوه اين قاصدكان بي مقصد...

چقدر تنهايم

گفتي شبي ،

كه نگاهت از سرزمين آفتابگردان هاست

و دست هايت با نيلوفر قرابتي دارد .

اگر دوباره نتابي تباه خواهم شد .

مرا به جشن بخواه ،

 صدايم كن ...

چه شام تاريكي

- بي رؤياي تو - 

 مرا به انتظار مي كشد !